lokomotywa

All posts tagged lokomotywa

Witajcie!

Minęły dwa miesiące i Pingwin powraca! 😉

Poprzednią razą pokazywałem produkcję kół napędowych i tocznych.
W tej wiadomości skupię się bardziej na ostoi i jej elementach.

Wczoraj ukończyłem układ resorów piórowych, a w międzyczasie doszła czołownica (na razie nic wielkiego – przyjdzie chwila, by się i nad nią poznęcać. ;-)), osie oraz przedni wózek Krauss-Helmholtza.

Przymocowałem również dźwignię układu hamulcowego, która…

  • nie chciała pasować ze względu na błędy w projekcie
  • nie chciała pasować ze względu na jakieś moje błędy 😉

Trza było rżnąć…

 

Pierwsza oś wiązana (to takie z ośmiokątami z boku ;-)) oraz toczna – wózek Krauss-Helmholtza

  

Widok na całą ostoję.

 

W ten magiczny czas, Pingwin życzy Wam dużo towarów pod choinką! 😀

Jakiś czas już minął od ostatniego wpisu dotyczącego “Teigrekdwójki”, sporo się wydarzyło od tej pory, ale też robota w miejscu nie stała. Osoby “ufejsbukowione” na pewno zauważyły, że wrzuciłem kilka fotek obrazujących postępy w pracach nad tendrem do mojego parowozu. Nie wszyscy nasi czytelnicy korzystają z “twarzoksiążki”, zatem winien im jestem kolejną część relacji.

Do wanny podoklejałem elementy układu hamulcowego.

Orurowanie jest zrobione z drutów miedzianych o różnych przekrojach. Używam drutów ze skrętki komputerowej, drutów do instalacji elektrycznej o rozmiarach 1,5 mm2 oraz 2,5  mm2. Przyklejam klejem cyjanoakrylowym (rożnych producentów).

Ty2 tender beczkowy

A kiedy już poprzyklejałem te wszystkie malutkie dynksy, przyszła kolej na malowanie. Czarny to Vallejo 71.057. Wnętrze skrzyni węglowej oczywiście jest zobijane i przyrdzewiałe. Wynika to z faktu, iż węgiel był sypany z podajnika wieżowego albo łyżką dźwigu, a nie układany skrzętnie i delikatnie bryłka po bryłce. Na razie położony jest tam kolor bazowy, na którym będę budował efekt obić, rdzy i pyłu węglowego.

Nie obyło się bez małego zgrzytu. W zestawie elementów wycinanych laserowo do tego modelu, co prawda są tabliczki z orzełkiem i oznaczeniem serii tendra, ale nie ma z numerem inwentarzowym. Użyłem dowolnego numeru z zestawu do innego modelu. Niestety producenci byli inni i widać różnicę w wykonaniu tabliczek.

Lampy na moim tendrze (na parowozie będą takie same) to produkt firmy mariomodelario. Wykonane zostały w technice druku 3D. Pomalowałem odbłyśniki farbką 71.064 Vallejo, a szkiełka świateł tylnych zrobiłem z opakowania po tabletkach. Ciężko o czerwone, więc jeśli zauważycie takie w apteczce domowej – zachomikujcie 🙂 Przy wklejaniu szkiełek (to folia ochronna na ekrany smartfonów) trzeba bardzo uważać. Użyłem rzadkiego kleju cyjanoakrylowego ale na jednym ze szkiełek zostawiłem wilgotny ślad palca i opary CA mi się zmatowiły od wewnątrz lampy 🙁 Trzeba to będzie zamaskować jakimś pyłem albo cuś.

Foto: Wikipedia


Nasza Wikipedia mówi niewiele: “niemiecka lokomotywa parowa produkowana w latach 1935-1937. Były używane do prowadzenia pociągów pospiesznych. Lokomotywa 05 002 w 1936 roku ustanowiła światowy rekord prędkości parowozu osiągając prędkość maksymalną 200,4 km/h. Parowóz 05 001 jest jedynym zachowanym egzemplarzem i znajduje się obecnie w Norymberdze.” Zatem pora rzucić garść ciekawostek związanych z tą serią lokomotyw.

Było nas trzech, w każdym z nas inna krew

Seria 05 składała się z trzech sztuk lokomotyw o układzie osi 2’C2′, zbudowanych w zakładach Borsig. Były odpowiedzą na szybkie pociągi napędzane silnikami wysokoprężnymi, jak np. “Latający Hamburczyk” (nie mylić z latającym hamburgerem!). Wszystkie trzy były zbudowane z otuliną aerodynamiczną, a lokomotywa z numerem 003 jeździła kabiną do przodu. W latach trzydziestych testowano te maszyny w normalnym ruchu pospiesznym.

Tyłem do przodu 🙂 Foto: Wikipedia

Dwie stówy pękły!

11 maja 1936 maszyna DR 05.002 pobiła na trasie Berlin-Hamburg rekord prędkości lokomotywy parowej, osiągając prędkość 200,4 km/h, ciągnąc pociąg o masie 197 ton!!! Co prawda dwa lata później angielski Mallard osiągnął większą prędkość chwilową, jednak z mniejszym obciążeniem.

Co więcej, do lokomotywy tej serii należy rekord prędkości średniej jednego przejazdu: odcinek 113 kilometrów nasza rekordzistka pokonała w czasie 48 minut 32 sekund, co daje średnią prędkość 139,4 km/h.

Lepsza od TeDeIka!

Spore to było bydlę:

  • Masa pustego parowozu: 118,5 t
  • Długość z tendrem: 26.265 mm
  • Ciśnienie w kotle: 20 at
  • Moc znamionowa: 1.500 kW
  • Średnica kół napędnych: 2.300 mm
  • Prędkość maksymalna: 200 km/h

Lokomotywy pełniły służbę do lat ’50 dwudziestego wieku na liniach pospiesznych i ekspresowych. Z maszyny 003 ściągnięto otulinę i obróconą ją dymnicą do przodu. Do naszych czasów zachowano maszynę 05.001 i można ja zobaczyć w muzeum transportu w Norymberdze.

Foto: Wikipedia

A co dla modelarzy

O ile można sobie kupić taką lokomotywę w H0, to nie spotkałem do tej pory wydanego modelu kartonowego.

Na koniec – łyk propagandy

Tutaj film prezentujący proces budowy tego cudu techniki. Niemiaszkowie byli dumni z tego cudu techniki, ale nie ma się im co dziwić. Filmik, niestety, dostępny tylko w języku Goethego 🙁